एक गाउँमा **रमेश** नामको युवक बस्थ्यो। ऊ सधैं भन्थ्यो,
“अहिले होइन, भोलि गरौँला। समय त धेरै छ।”
उसले पढाइलाई गम्भीरतापूर्वक लिएन, कामलाई पनि टारिरह्यो। साथीहरूले मेहनत गरिरहेका थिए, तर रमेश भने समयलाई खेलजस्तै सम्झन्थ्यो।
समय बित्दै गयो। केही वर्षपछि उसका साथीहरू राम्रो जागिरमा पुगे, कोही सफल व्यवसायी बने। रमेश भने अझै पनि अवसर खोज्दै थियो। एकदिन उसले आफ्ना एक सफल साथीलाई सोध्यो,
“तिमीहरू कसरी यति अगाडि पुग्यौ?”
साथीले मुस्कुराउँदै भन्यो,
“हामीले समयलाई साथी बनायौँ, शत्रु होइन।”
त्यो वाक्यले रमेशको मन हल्लाइदियो। उसले बुझ्यो—
**समय गुमाउनु भनेको अवसर गुमाउनु हो।**
त्यस दिनदेखि रमेश बदलियो। उसले समयमै उठ्न थाल्यो, लक्ष्य बनायो, मेहनत गर्यो। सुरुमा गाह्रो भयो, तर उसले हार मानेन। समयको सदुपयोग गर्न थालेपछि उसकै जीवन पनि परिवर्तन हुन थाल्यो।
केही वर्षपछि रमेश पनि सफल बन्यो। तब उसले अरूलाई भन्थ्यो,
**“समय पैसा भन्दा पनि महँगो हुन्छ, पैसा फेरि कमाउन सकिन्छ तर समय कहिल्यै फर्कँदैन।”**
👉 **सन्देश:**
समयको मूल्य बुझेर आजै सही काम सुरु गरौँ।
आजको सही निर्णय नै भोलिको सफलताको आधार हो। ⏳✨
